سینمای ایران ،سینمای بامزه ای شده است

تولید فیلم در ایران در موقعیت  طنزآمیزی قرار گرفته وسینمای ایران سینمای بامزه ای شده است.
امیرشهاب رضویان به همراه عوامل فیلم "مینای شهر خاموش" در دیداری با تحریریه نشریه گل آقا که به بهانه جشنواره فیلم کمدی
گل آقا انجام گرفت عنوان کرد: سینمای ایران در مرحله تولید و ساخت موقعیتی طنز دارد به این ترتیب که ما در ایران نظام فیلم سازی استودیویی امن نداریم و در واقع در تولید یک فیلم باانواع و اقسام ناامنی ها مواجه می شویم .مثلا سر صحنه هنگام گرفتن یک سکانس دوربین خراب می شود و یا اتفاقاتی شبیه به این زیاد رخ می دهد.
این کارگردان درادامه در تعریف موقعیت طنز گفت: در سینمای طنز ایران به علت وجود ایجاز و ایهام های زبان فارسی یا یک طنز کلامی روبرو هستیم و نه طنزی تصویری  . فیلم های کمدی ایرانی بدون کلام هیچ جذابیتی برای تماشاگر ندارند  و در نتیجه در سینمای ایران  فیلم هایی از جنس نگاه هایی که چاپلین و یا پیتر سلرز داشتند تولید نمی شود.
رضویان با اشاره به اینکه فیلم کمدی باید مخاطب را نسبت به خویشتن خویش آگاه کند، افزود: طنز به عنوان یک ابزار تحول اجتماعی یا اصلاح اجتماعی است و من در میان فیلم های طنز این دوره اثری با این خصوصیت نمی بینم.فیلمی نیست که من ایرانی با دیدن آن متوجه نکته ای خاص شوم که در صورت نیازسعی در اصلاح آن داشته باشم.
وی در پاسخ به اینکه چرا فیلم کمدی نمی سازد ، گفت: قصه خوب برای فیلم کمدی نداریم.  نمی توان فیلمی ساخت که به کسی برنخورد .برای این کار باید قصه را بی خاصیت کرد.
وی افزود:بخش زیادی از سینمای کمدی به روابط انسان ها می پردازد و به طور مشخص رابطه زن و مرد مورد حمله طنز قرار می گیرد .همچنین با سیاست مدارها شوخی می شود و گاهی تقابل سنت و مدرنیته موصوع این فیلم هاست .اما در ایران،چنین کاری ممکن نیست.همه در مقابل سینمای طنز موضع می گیرند و تصور می کنند با سوژه شدن شغلشان در یک فیلم به آن ها توهین شده است.اتحادیه هایشان به سرعت شکایت می کنند.
وی درباره موقعیت های طنز فیلم "مینای شهر خاموش" گفت: نکات طنز در این فیلم ایده های خودم بود .معمولا لحظات طنز را برای خودم یادداشت می کنم  و در این فیلم تا حدی تلاش کردم که همان موقعیت طنز تصویری که از آن صحبت شد ، را به نمایش بگذارم.
این کارگردان اضافه کرد: مثلا برای شخصیت صابر ابر در این فیلم  حدود 200 تا 300نفر تست دادند .کاراکتر این فرد بسیار طناز نوشته شده  بود و باید کسی حضور می داشت که بتواند از پس آن برآید.صابرابر، خودش در طول کار به شکل گیری درست این شخصیت کمک کرد تا کار بهتر جلو برود.
وی ادامه داد :موقعیت های شاد و تلخ با هم جلو می روند. مثلا بوق  هم از وجوه تراژیک زندگی ایرانی است و هم نشانه شادی است .
وی همچنین گویش مناسب طنز به وسیله بازیگر رایکی از وجوه مهم در ایجاد موقعیت طنز عنوان کرد و گفت: مثلا کسی مثل مهران رجبی هر جمله جدی را می تواند کمدی بیان کند.انتخاب درست بازیگران باعث  شد کاراکتر طنز در یک فیلم دستمالی نشود   .
رضویان با اشاره نوع ساخت فیلم های سینمای امروز عنوان کرد: در دهه های 60 و 70 در کنار ساخت فیلم های تجاری و عامه پسند از فیلم های فرهنگی نیز حمایت می شد .در نتیجه هم سلیقه مخاطب عام و هم قشر روشنفکر جامعه را تامین می کرد .اما فیلم های امروز سینمای ایران تنها به فیلم های عامه پسند در سطح پایین بسنده می کند و ما قشر مخاطب روشنفکر سینما را از دست داده ایم.فیلم های طنز هم در همین جریان آنقدر سطحی شده اند که سلیقه مخاطب را خودبخود پایین آورده اند و تماشاگران به فیلم های طنزی که کمی عمق داشته باشد، بی علاقه اند.
وی ادامه داد:تولید فیلم های بازاری افزایش یافته و فیلم های جشنواره ای که قابلیت عرضه جهانی داشته باشند، نداریم.
سعید رضویان مجری طرح فیلم "مینای شهر خاموش "نیز در این دیدار به تفاوت طنز ملت ها و فرهنگ ها ی مختلف اشاره کرد و گفت: در جریان ساخت این فیلم بخش های طنزی به فیلمنامه اضافه می شد که برای عوامل خارجی فیلم قابل درک نبود.
وی به صحبت های کیومرث صابری درباره "لیلی با من است" اشاره کرد و گفت:این فیلم خط قرمزهایی را شکسته و وارد فضاهایی شده بود که شاید امروز نتوان چنین کاری انجام داد بنابراین شرایط امروز نیز علاوه بر دیگر عوامل برای ساخت فیلم طنز، مهیا نیست.

سه شنبه ۱۲ شهريور ۱۳۸۷